blu-ray rip @ 23.976 fps verwerking & correctie:...::: soundfusion :::...:
In het jaar 1868 werd de zeevaart opgeschrikt door geruchten...
...over een wraakzuchtig monster.
Er gebeurden vreemde dingen met schepen op de zuidelijke zeeën.
Nog slechts enkelen durfden de reis aan.
Ik zeg: Er is geen monster. We hebben mensen nodig.
We betalen dubbel loon plus een bonus...
...van Frisco naar Shanghai en terug. Iedereen.
Iedereen dood, zul je bedoelen.
Doe 't niet. Met dubbel loon hou je dat monster niet tegen.
Je komt niet terug in Frisco om je geld op te halen.
Hier is iemand van de Golden Arrow die het kan navertellen.
Vertel ze wat je gezien hebt.
Het was het monster. Zo lang als een ankerkabel.
Midden in de nacht dook het op.
Met een oog zo groot als een vuurtoren.
Eerst werden we aan stuurboord geraakt, toen aan bakboord.
Toen werden we midscheeps geraakt en zonken we.
Veertig man verdronken.
Dat ding brengt schepen tot zinken.
Het is 'n wonder dat Billy nog leeft.
Vertel 's over die tanden.
Zo groot als een zeil. En de adem was net een oven.
Jouw adem is anders ook niet mis, vriend.
Ik heb een paar vragen.
Ik ben harpoenier. Alle monsters interesseren mij.
Blijf uit z'n buurt.
Ik wou z'n adem even ruiken. Die van jou ruik ik al.
Stomdronken. Gratis drank voor iedereen.
Als je dat nog lust na al deze sterke verhalen.
Daar zijn ze.
Dit is geen plek voor een domineeszoon.
Wat doen jullie nou ?
Laat die bagage maar staan. De reis is afgelast.
Alweer ? - Belachelijk.
Dat zullen we nog wel 's zien. Wacht hier.
Is de reis echt afgelast ?
Helaas, professor Aronnax. Geen bemanning.
We moeten naar Saigon. Is er nog 'n schip ?
Niks. Het spijt me. De volgende.
De halve wereld rond vanuit Parijs, en nu dit.
Niks aan te doen.
Inpakken en uitpakken. Dat doe ik nu al 'n maand.
Gelukkig blijft u nu wat langer in San Francisco.
Ik ben van The Bulletin. Zij zijn van The Globe en The Post.
We zouden graag uw mening over 't monster horen.
Mijn mening is niet best. Maar ik weet niet meer dan u.
Moment.
Wat denkt het Nationale Museum in Parijs ervan ?
Dat kan ik u niet zeggen.
U wilde op uw reis toch gegevens over het monster verzamelen ?
U bent verkeerd ingelicht.
Ik ga naar de Oriënt om wetenschappelijke redenen.
Maar of ik er ooit kom...
Kan 'n narwal 25 meter worden ? - Vraag dat maar aan een vis.
Als we diep genoeg konden gaan, zouden we versteld staan.
Kan 'n wezen uit de diepte een schip vernietigen ?
Wel als het groot genoeg is. - Schrijf dat niet.
Voorzichtig, professor.
U krijgt nog een verklaring van mij.
Dus u ontkent niet dat zo'n monster zou kunnen bestaan ?
Ik ontken niks. - Echt niet?
Wat tekent u daar ? - Een schets van het monster.
Er moeten nog vleugels aan.
Wat hebben ze nou weer gedaan ? Dat heb ik nooit beweerd.
Moet je die tekening zien.
MONSTER BESTAAT VOLGENS WETENSCHAPPER
Aldus Professor Aronnax van het Nationale Museum in Parijs.
Wat 'n vergezochte onzin. - Vergezocht ?
De afmetingen van 't monster kloppen wel ongeveer.
Dat meent u niet.
Het vliegt niet met een schip in z'n bek, maar de grootte klopt.
Het is eigenlijk best een interessant idee.
Geen journalisten meer. Het is al erg genoeg.
Ik ben geen journalist. Ik ben van de Amerikaanse regering.
Mag ik binnenkomen ? - Natuurlijk.
Komt u binnen, Mr Howard.
Ik hou het kort.
Ik hoor dat uw reis naar de Oriënt vertraagd is.
Via onze omweg bent u er over drie of vier maanden.
Voelt u daarvoor ? - Ik heb wel interesse.
Gaat u zitten.
U mag zich beschouwen als gasten van de Amerikaanse regering...
...tot we in Saigon zijn.
Mag ik vragen waarom de professor deze eer te beurt valt?
Wij zouden vereerd zijn.
U bent tenslotte de grootste expert op 't gebied van de zee.
Het gaat om de publieke opinie.
Zo kunnen we geruchten bevestigen of ontkennen.
Ik wist het. Het gaat om dat monster.
Is dat zo ? - Zeker.
Volgens de krant gelooft u de geruchten.
De professor is totaal verkeerd geciteerd.
Dat is waar, maar ik sta overal voor open.
Dan bent u niet bevooroordeeld.
Andere landen organiseren ook expedities...
...maar uw aanwezigheid zou onze expeditie meer gewicht geven.
Het is erg aardig van u. - We nemen uw aanbod aan.
Mooi. Mag ik u dan beneden even aan kapitein Faragutt voorstellen ?
Hij is de commandant van ons oorlogsschip.
Hij heeft zo z'n eigen ideeën over zeemonsters.
Dus hij is niet objectief? - Zeker niet.
We voeren naar het zuiden en de spanning steeg.
Iedereen stond op de uitkijk.
Er stond dag en nacht iemand op wacht.
Ondanks zijn eigen gevoelens...
...liet kapitein Faragutt niets aan 't toeval over.
De marine werkte grondig. De zee werd in kwadranten verdeeld...
...en elk kwadrant werd onderzocht.
De eerste maand voeren we in cirkels.
Steeds kruisten we onze eigen route.
Van onze prooi was geen spoor te bekennen.
Loos alarm werd normaal en dat kwam de stemming niet ten goede.
Kijk, aan loefzijde.
Eindeloos zochten we de Stille Zuidzee af.
We begonnen de hoop te verliezen.
We waren dus niet verrast...
...toen kapitein Faragutt ons in de nacht van 8 december 1868...
...naar de officiersmess liet komen.
Ik geloof dat ik mijn best heb gedaan.
Deze kaarten bewijzen dat.
Ruim drie maanden lang hebben we de zee afgezocht naar een zeemonster.
Volgens mij is er geen monster en heeft het ook nooit bestaan.
Wilt u de zoektocht staken ? - We hebben geen andere keus.
We kunnen in elk geval de geruchten ontzenuwen...
...en zorgen dat de kranten alles rectificeren.
Volgens mij hebben we nog helemaal niks bewezen.
Ik wil niet nog meer tijd verspillen.
Mijn besluit staat vast. We brengen u naar Saigon.
U denkt er vast niet meer aan als u de meisjes in Saigon ziet.
U zou toch een bonus krijgen voor dit monster, Mr Land ?
Dat konden ze makkelijk beloven.
Ik monster aan op een walvisvaarder.
Dan word ik niet rijk, maar ik zit tenminste niet te niksen.
We hadden ook aangevallen kunnen worden.
Je maakt me bang.
Kop op, professor. De vis die je niet vangt, is altijd de grootste.
Wat jammer.
Ik weet dat u dat monster al voor u zag in het Nationale Museum.
Ahoy, schip aan stuurboord.
Roerganger, ga naar dat schip toe. Iedereen op z'n post.
Met man en muis vergaan.
Arme drommels. Niet èèn overlevende.
Hoe kan zoiets gebeuren ?
Een hele lading kruit. - Ze moeten iets geraakt hebben.
Of heeft iets 't schip geraakt? - Hoe bedoelt u ?
Het monster. - Dat zou best kunnen.
Ik heb de hele reis nog niet èèn monster gezien.
Het is vast het monster.
Stilte aan dek.
Professor, ik wil dat u dat soort verhalen voor u houdt.
Er drijft iets aan stuurboord.
Daar is het monster.
Drummer, laat iedereen aan dek komen.
Iedereen op z'n post en vuren.
Schiet op. Richten en vuren. Wat mankeert jullie ?
Hij gaat al weg. - We schieten toch. Vuren.
Breng het kanon in positie.
We hebben hem geraakt. Hij komt terug.
Mr Land, in de sloep. Laat hem zakken.
Professor, hou vast.
Laat ons niet achter. Help.
Ze kunnen ons niet helpen. - Het moet.
Zie jij iets ?
De mist moet eerst optrekken.
Ik voel niks meer.
Daar is iets.
Wat is het ? - Het lijkt op het monster.
Het kan me niet schelen wat het is. Als het maar drijft.
Wie kan zoiets bedenken ? Een onderwaterboot.
Een boot die onderwater vaart ? Ongelooflijk.
Sommigen dromen daar al jaren van.
Het bevalt me niks.
Is er iemand aan boord ?
Niemand.
Dit is vragen om moeilijkheden. Misschien komt er wel iemand.
Als we wachten, zinken we misschien.
Dat zou best kunnen.
Is daar iemand ?
Het lijkt wel daglicht. En het is geen olie of gas.
Hier zit een genie achter. - Een kwade geest.
Het is tenslotte een vernietigingsapparaat.
Is daar iemand ?
Is er iemand aan boord ?
Er roept iemand van buiten. Kom mee.
Wacht. Moet je dit zien.
Help even met deze lijn.
Pak die riem vast. - Jij bent het.
Zijn er nog meer mensen ? - De professor is beneden.
Hij heeft z'n monster gevonden. - Het lijkt verlaten.
Maar dat duurt vast niet lang meer.
Ik hoef de eigenaars niet zo nodig te ontmoeten.
Ik ook niet.
Ik ga de open zee op. - Mijn idee. Ik roep de professor.
Help me even met die riem. We moeten hem omkeren.
Hou vast.
Zo'n schip heb ik nog nooit gezien.
Dit lijkt me de kombuis.
De kok heeft ook een vrije dag. - Ik roep de professor.
Hoort u mij ?
Professor, waar bent u ?
Ik ben hier.
Ik dacht al dat ik u voorgoed kwijt was. Wat is daar te zien ?
Een begrafenis onder water.
Ned Land is er met een boot.
Die lange lijkt me de leider. - Ze kunnen zo terugkomen.
Doorzoek het schip. - Kom mee.
Neem hem mee.
Breng die sloep tot zinken.
Kijk een beetje uit.
U bent van dat oorlogsschip dat mij aanviel, nietwaar ?
We dachten dat dit een monster was. Geen menselijke uitvinding.
Dit is Ned Land. Harpoenier. Mijn assistent Conseil.
Ik ben Pierre Aronnax van het Nationale Museum in Parijs.
Professor Aronnax.
Ik heb van u gehoord en uw publicaties gelezen.
U boft dat uw achtergrond iets anders is dan die van hun.
U mag blijven. Breng de anderen aan dek.
Wat gaat u met ons doen ?
Ik heb u niet uitgenodigd. U kwam als vijand.
Ze hebben niks gedaan. - Wij hebben niet geschoten.
Ik eis een eerlijk proces.
De zee bracht u, de zee krijgt u terug.
Rustig aan, maat.
Dit kan niet. Dat is niet beschaafd.
Ik ben geen beschaafd man, professor.
Ik heb om bepaalde redenen de samenleving verlaten.
Daarom hou ik me niet aan haar wetten.
Dan ben ik ook schuldig.
We hebben allemaal naar het vermeende monster gezocht.
Dan is de rest van de wereld ook schuldig.
Dat vind ik schuldig genoeg.
U moet nog veel leren, professor.
Uw boek is briljant, maar het heeft geen diepgang.
U bent zover gegaan als de wetenschap op aarde toestaat.
Het werkelijke verhaal van de diepzee begint waar u ophoudt.
Wonderen die ik niet kan beschrijven.
De geheimen die ik alleen ken.
Maar ik ben bereid ze met u te delen.
Ten koste van de levens van mijn metgezellen ?
Het spijt me. U moet kiezen tussen hen en mij.
Dan kan ik het niet accepteren.
Jammer dat u daarvoor kiest.
Breng hem naar boven.
Klaarmaken om te duiken.
Iedereen op z'n post? Klaarmaken om te duiken.
Langzaam vooruit.
Wat is ie van plan, professor ? - Ik weet het niet.
Boeg drie graden naar beneden.
Alle motoren stop. Naar de oppervlakte.
Haal die twee uit het water. - En die andere ?
Breng ze alle drie naar beneden en sluit ze op.
Ik weet wat ik wilde weten.
Kusje.
Nu weg.
Kom binnen, heren.
Gaat u zitten.
Dien maar op. Uw kleren worden gedroogd. Straks krijgt u ze terug.
Maar geniet u eerst van mijn bescheiden gastvrijheid.
Bescheiden ? Je hebt het goed voor elkaar, maat.
U mag mij kapitein Nemo noemen. - Wij zijn u erg dankbaar.
We zijn blij dat we nog leven. - Dat is niet nodig.
Hier gelden strenge regels. Probeer niet te ontsnappen.
Begrijpt u uw positie ?
Een gevangene mag proberen te ontsnappen.
Dat is waar.
Gasten hoeven niet te ontsnappen. Wij zijn een beetje van allebei.
Beschouw dat dan maar als een gunstig compromis.
Gasten komen niet op de Nautilus en het lot van gevangenen kent u.
Het eten is heerlijk, nietwaar ? - Heel goed. Het kan niet beter.
Links ligt een vork. Of bent u geen bestek gewend ?
Bestek doet me niks.
Mag ik vragen hoe u zo'n maaltijd weet te serveren ?
Alles komt uit de oceaan. Niets is van de aarde.
Heel bijzonder. Dit smaakt als kalfsvlees.
De smaak bedriegt u. Dat is zeeslang-filet.
Dus dit is geen lamsvlees ?
Dat is kogelvis-borst met een saus van zeeschede en mosselen.
Heel goed. Het smaakt zelfs beter dan lamsvlees.
Mijn kok kan het allemaal heel goed klaarmaken.
U bent toch nog niet klaar ? - Alleen met het hoofdgerecht.
Mag ik de room even ?
De room is melk van de grote potvis.
En het fruit wat u eet, is eigenlijk zeekomkommer.
Daar was ik nooit opgekomen. Het smaakt heerlijk.
Eet uw pudding maar op, Mr Land. - Is het wel pudding ?
Wat is het?
Mijn eigen recept. Gesauteerde octopus-foetus.
Niks is hier te eten. Octopus-foetus.
We naderen het eiland Crespo.
Daar kunt u uw eigen eten uitzoeken.
Dus we gaan van deze onderzeeër af?
Voor een korte jacht-expeditie.
Ik vind het best. - Ik ook.
Wanneer gaan we ? - Zo meteen.
Deze twee gaan mee op expeditie. Geef ze een uitrusting.
Neem een sigaar, professor.
Heerlijk.
Maar toch anders dan anders. Havana ?
Zeewier.
Ik moet zeggen dat u ons uitstekend verzorgd.
Toch heb ik het gevoel dat ik m'n laatste maal gehad heb.
Een uitstekend maal, trouwens.
Ik vraag me nog steeds af waarom u ons leven gespaard hebt.
Ik wilde testen hoe trouw u was aan uw metgezellen.
Dergelijke misplaatste trouw kan ik misschien gebruiken.
U was bereid uw leven te geven voor uw metgezellen.
Dat begrijp ik niet.
Op dit moment hoeft u het ook niet te begrijpen.
Misschien kan ik u gebruiken.
Voorlopig hebt u hier genoeg afleiding.
Literatuur, kunstwerken, mijn collecties...
...zelfs muziek als u dat wenst.
We zijn bijna bij het eiland Crespo.
Dit was ooit 'n eiland. Het is nu gezonken, maar wel vruchtbaar.
Hier jagen wij en verbouwen we gewassen.
Onder water ? - De zee voorziet mij van alles.
Leuke jacht. Ik wist dat er iets achter zat.
Je kunt hier niks doen zonder nat te worden.
Volgens mij maak ik zo een vis werkloos.
Hee, wat moet dat ?
Een expeditie vanaf de Nautilus.
Die twee die moeite hebben met het tempo zijn uw vrienden.
Het is nieuw voor ze. Ze zullen het snel leren.
Zou u graag mee willen ?
Ik zou die wonderen graag zelf aanschouwen.
Goed, ik zal ze u laten zien.
Ik was in een vreemde, schemerige wereld.
Ik had 't gevoel de eerste mens op een andere planeet te zijn.
Een indringer in deze mystieke tuin in de diepte.
Kapitein Nemo en ik waren niet alleen.
Mensen van de onderzeeër haalden op de zeebodem de oogst binnen.
Ik stond versteld van zijn vindingrijkheid.
Ik benijdde hem om zijn macht over dit vergeten deel der natuur.
Alles om in leven te blijven was hier in overvloed aanwezig.
Een volle provisiekast onder water...
...met alles wat kapitein Nemo maar begeerde.
Daar ligt een schat. Een kist vol goud, zilver en diamanten.
Je moest eten halen. Schatten kun je niet eten.
Eten kan altijd nog.
U hecht waarde aan rommel. Dat spul gebruiken wij als ballast.
Ik wil 't best wat lichter maken.
De grootste schat is een gezonde geest en een volle maag.
Als u eten moet halen, neem dan geen rommel mee.
U hebt anders ook heel wat meegenomen. Ballast...
Ned, hou je in. - Maak me niet kwaad.
U bent een probleem waar een zeer eenvoudige oplossing voor is.
Dit is toch zonde.
De professor wil je spreken.
Doe de deur dicht.
Dat was geen loos dreigement.
We gaan eraan als jij hem steeds kwaad maakt.
Waarom vraag je om moeilijkheden door af te dwalen ?
Vraag hem dat maar. Hij was erbij.
Het ging mij om de wetenschap, niet om schatten.
Je hebt zelf helpen dragen, leugenaar.
We moeten geen ruzie maken. Anders maken we geen kans.
Kans op wat? Ik weet wat u wilt. Dit schip heeft u gek gemaakt.
U hoopt Nemo's geheim te ontdekken.
Dat zijn we de wereld schuldig. Weet jij iets beters ?
Ja, ik wil eraf. Maar dan wel met m'n zakken vol.
Hoe kun je zo stom zijn ?
Er is een fortuin aan boord.
En hij heeft het ook gewoon gestolen.
Als we de macht grijpen, zijn we rijk. Een eigen schip.
Het is heel wat meer dan wat u nu verdient.
En ik zag het goud in jouw ogen toen die kist openging.
Luister. Je moet dit vergeten.
Beloof me dat je niks zult proberen.
Dat kan ik niet beloven.
Probeer eerst mijn manier.
Ik kan Nemo's vertrouwen winnen, maar dat kost tijd.
En jij moet me helpen. Kan ik op je rekenen ?
Dit wil ik wel beloven:
Ik zal niks in m'n eentje proberen. Nog niet.
Dit is het beste, geloof me.
U moet èèn ding goed begrijpen. Nemo is gestoord.
Met een dolle hond kun je geen afspraken maken.
U probeert hem te temmen, maar ik broed op een ander plan.
Idioot. Hij begrijpt gewoon niet hoe belangrijk dit is.
Dit is de belangrijkste ontdekking aller tijden...
...en hij kletst over goud, ontsnappen en kleinigheden.
Dat hangt er maar vanaf hoe je het bekijkt.
Hoe bedoel je ?
Ned vind z'n leven belangrijker dan wetenschap.
Onze levens stellen niks voor in vergelijking met dit alles.
We moeten voorkomen dat hij Nemo tegen zich in 't harnas jaagt.
Vandaag was er een zware storm.
Een normaal schip zou zwaar beschadigd zijn.
De Nautilus voer veilig en stevig onder de storm door.
Ik had het druk...
...dus liet ik Ned Land aan mijn assistent over.
Hij leek rustig, maar we moesten hem steeds in de gaten houden.
Ik ga even beneden kijken.
Leuk beest.
De reis ging verder...
...en ik was nieuwsgierig naar de Voortstuwing van de Nautilus.
Op uitnodiging van mijn gastheer bekeek ik het schip.
Het leek alsof hij wilde dat ik alles zag.
We gingen naar het hart van het schip. De machinekamer.
Kapitein Nemo had ontdekt waar de mens altijd al naar zocht.
De ware energiebron van het universum.
Alleen al daarom was hij heer en meester over de zee.
Ik begrijp niet hoe je zo'n schip kunt bedenken en bouwen.
Dit gaat de wildste dromen van de wetenschap te boven.
Zo'n geheim zou de wereld in èèn klap veranderen.
Of vernietigen.
Kijk toch 's hoe vredig het hier is. De zee is alles.
Een immense natuurlijke bron waar ik vrijelijk in rondzwerf.
Schijnbaar nonchalant had Nemo de toekomst van de wereld in handen.
Ik besefte dat deze vreemde man grote gaven bezat.
Aan de oppervlakte heerst er honger en angst.
De mens hanteert nog steeds verkeerde wetten.
Men vecht en vernietigt elkaar.
Maar vlak onder de golven gelden die wetten niet.
Hier heerst het kwaad niet.
Alleen op de zeebodem ben ik onafhankelijk.
Hier ben ik vrij.
Stel u voor wat er zou gebeuren als men zulke onderzeeërs had.
Het is beter dat men mij als monster ziet en met harenen op me jaagt.
Zelfs na onze reis in de diepte begreep ik Nemo nog steeds niet.
Maar toen hij me vroeg met hem aan land te gaan...
...had ik het gevoel dat ik eindelijk antwoord zou krijgen.
Het gevangenkamp Rorapandi. Blanken sterven hier.
Ik dacht dat het opgeheven was.
Niet zolang het deze gehate natie geld oplevert.
Hiermee kunt u beter zien wat ik bedoel.
Wat zit er in die zakken ?
Nitraat en fosfaat voor munitie. Oorlogsmateriaal.
Een lading vol dood en verderf.
Als dat schip aankomt, sterft de wereld weer iets verder af.
Ik was ooit een van die arme drommels die u daar ziet.
Kijk nog een keer. U mag niet vergeten wat u gezien hebt.
Ik heb genoeg gezien.
Het is voor eeuwig in mijn geheugen gegrift.
Ik ben niet alleen ontsnapt. Er waren anderen.
De meesten zijn nog bij me. - De bemanning van de Nautilus ?
Toegewijde kerels met 'n plan om te leven, maar ook om te sterven.
We hebben zo'n schip gekaapt en zijn van de aardbodem verdwenen.
Naar 'n plaats die ik Vulcania noem.
Dat klinkt afgelegen. - Afgelegen en nuttig.
Daar hebben we de Nautilus gebouwd.
U krijgt alles te zien.
Als onze missie voltooid is, gaat de Nautilus naar huis.
Ze zijn bijna klaar voor vertrek.
Heel goed.
Dat schip zonder vlag vaart bij vloed uit.
Maar de lading zal de bestemming nooit bereiken.
U weet wat u te doen staat. - Iedereen in positie.
Ga naar beneden, professor. - Brengt u het tot zinken ?
Ik zei: Ga naar beneden. Blijf in uw hut.
Motoren klaar.
Halve kracht vooruit.
Aanvallen. Volle kracht vooruit.
Alles goed ?
Al die mensen. Kansloos.
Zeelui, net als ik.
Vermoord door dat monster waar u vriendschap mee wilt sluiten.
Ik weet niet hoe u zich voelt...
...maar ik voel me alsof ik een vriend in de rug heb gestoken.
Ga naar je hut.
Ik heb er genoeg van.
Schaderapport: Roer en duikinrichting beschadigd.
Verzamel een ploeg voor provisorische reparaties.
Ik had u gevraagd weg te gaan.
U hebt me ook gevraagd aan wal onmenselijkheden te aanschouwen.
Waarom ? Om dit te rechtvaardigen ?
U bent een moordenaar en een hypocriet.
Het bewijs ligt daar.
Noemt u dat moord ?
Ik zie moord op de gezichten van duizenden andere slachtoffers.
Dat zijn de moordenaars. Ik neem wraak.
Heeft alleen die gehate natie het recht om te moorden ?
Die natie die mij alles afgenomen heeft behalve mijn geheim.
Ze hebben me gevangengezet en toen dat niet werkte...
...hebben ze mijn vrouw en mijn zoon doodgemarteld.
Weet u wat liefde betekent, professor ?
Ik geloof het wel.
Maar u weet niet wat haat betekent.
Het hart kan er evengoed van vervuld zijn als van liefde.
Ik voel met u mee.
Maar het is wel een gruwelijk substituut.
'We zijn op weg naar het afgelegen eiland Vulcania. Kapitein Nemo's basis.'
De explosie heeft alles door elkaar gegooid. Ik ruim wat op.
Ik wil u graag even spreken. - Waarover ?
Ik vind dat het ver genoeg gegaan is. Hij geniet van het moorden.
Weet je dat wel zeker ? Heel zeker ?
Ik ga af op wat ik zie.
Jij kunt het niet beoordelen. Je kent de kapitein niet.
Hij heeft mij nodig, maar de wereld heeft vooral hem nodig.
Ik moet zorgen dat hij dat inziet.
Als hij dat inziet, zal hij zichzelf strenger beoordelen dan jij dat kunt.
Is dat duidelijk ?
U zegt het maar, kapitein. - Ga weg en laat me alleen.
Noemde je me net 'kapitein' ?
Ja, ik moet zeggen dat ik een zekere gelijkenis zie.
Heb je genoeg gezien ? - Ik moet je spreken.
Jij achterbakse spion. Heeft de professor je hiertoe aangezet ?
Je had gelijk. Nemo heeft de professor volledig in z'n macht.
Natuurlijk had ik gelijk. En dat jij een spion bent, klopt ook.
Ik heb niemand verteld dat je eten en juwelen jatte.
Ik vond 't juist goed. Misschien hebben we 't nodig.
Wij? Heb ik jou soms nodig ? - We hebben elkaar nodig.
Ik wil dat we vrienden zijn. - Vrienden ? Ik wil ontsnappen.
Ik ook, maar we moeten de professor tegen zichzelf beschermen.
Je zei dat je een plan had. Is dat zo ?
Ik heb wel een plan. - En?
Het probleem is dat het niet werkt.
Ik snap niet hoe ze navigeren. Er staat geen letter op papier.
Wist ik maar waar we heen gingen. - Da's geen probleem.
Ik heb het in het dagboek van de professor gelezen.
We gaan naar een plek die Vulcania heet.
Dat is Nemo's basis.
Waarom zeg je dat niet meteen ? Hier heb ik op gewacht.
Vulcania. Nu moet ik zorgen dat ik die kaarten te zien krijg.
Waarom niet ?
Ik heb iedereen nodig. Hou je ogen open.
Kijk uit voor de bootsman.
Leg die kaarten terug. Hij komt er aan.
Schiet op. Hij komt er aan.
Dat scheelde weinig. - Erg weinig.
Dit is Nemo's hut.
Hij heeft het goed voor elkaar.
Misschien...
We moeten hier weg. Als ze ons hier vinden...
Geef me een potlood en papier. Ik heb iets gevonden.
Alle afstanden zijn gemeten vanuit dit punt.
Geef me die passer even. 's Kijken of ik dit snap.
Stil.
Neem een sigaar.
Ze vindt ze lekker. Nog èèn ? Geef eens een kusje.
Je kunt goed met dieren omgaan. - Nog beter met vrouwen.
Ga door met voeren. - Kijk 's wat ik voor je heb.
Ik hou ook van jou. Ik zal kijken of er nog meer is.
Hou op met spelen. - Ik speel niet.
Stil. Langzaam eten. Je hoeft niet te inhaleren.
We repareren de rest op de basis. - Hij komt er aan.
Hou de normale snelheid aan.
Ik moet even rekenen. Ga wat monsters halen.
Wat voor monsters ? - In flessen. Schiet op.
Zorg dat je niet betrapt wordt.
Hier heb je van alles. Zelfs oesters.
Het is geen tijd voor oesters. Ik wil alleen de flessen.
Dit is zeer waardevol.
Je gaat toch geen briefjes in flessen stoppen ?
Dat is uit de tijd van Crusoe. Je vergeet dat dit de 19e eeuw is.
Ik ben nog iets vergeten.
Dat is omdat je me bespioneerde. Laat ik je niet weer betrappen.
Ik doe dat niet voor de lol. Je hebt erom gevraagd.
Ik dacht dat we vrienden waren.
Dat zijn we ook. Sla me maar.
Sla maar. - Meen je dat?
Tuurlijk. Je kunt niet missen.
Nu zijn we vrienden.
Ik zal je vertellen wat ik van plan ben.
Deze methode is misschien ouderwets, maar hij werkt wel.
Alcohol. - Pure alcohol.
We gooien de kikkervisjes eruit en we bewaren de drank.
Dat is uiterst waardevol.
Hou eens vast.
Een maat van me strandde ooit met een dame op de Bahama's.
Ze hadden alle tijd dus deden ze briefjes in oude rumflessen.
Een van die briefjes kwam aan en ze werden gered.
Ik heb hem doorgeslikt.
Hier zat een flabelina oculina in. Arm beestje.
Het roer reageert niet.
Volle kracht achteruit.
Wat is er gebeurd ? - We zijn aan de grond gelopen.
Een ongeluk ? - Het roer werkte niet.
We komen vanavond wel weer vlot.
We zijn bij Nieuw Guinea. Wilt u aan wal ?
Nee, dank u. De vorige keer was het een inleiding tot moord.
Controleer op lekken.
Zo'n kans grijpt ie niet eens.
De professor raakt z'n verstand kwijt.
Ruik eens. Zoet als de kus van een engel.
Land, kokosnoten, mango's en...
...inlandse meisjes die smachten naar liefde.
Ik wil best weer 's een boom zien. - Ik ook.
De professor ook. Hij wil graag monsters verzamelen...
...maar hij wil Nemo er niet om vragen.
Wat is er tegen dat jij gaat ? - Niks. En jij ?
Ik ben gek op verzamelen. - We kunnen het altijd vragen.
Zeker weten.
Nu de professor niet aan land wil, kan ik misschien gaan.
Ik zou graag wat monsters nemen en aantekeningen maken.
Kun je dat aan ?
De professor en ik werken al jaren samen.
Ik roei wel. M'n rug is sterk. - Je wil om te ontsnappen ook.
Ik ? Ik ben geen deserteur. Het bevalt me aan boord.
Goed dan. Toegestaan. Maar blijf op het strand. Er zijn kannibalen.
Ze eten net zo lief leugenaars als eerlijke mensen.
Maak de sloep los.
Ik zie geen smachtende, inlandse meisjes.
Rustig maar.
We moeten op het strand blijven. - Ik doe toch niks ?
Een pad door de jungle. - Je wilt ontsnappen.
Het is een makkie.
Als dat zo was, had Nemo ons niet laten gaan. Er zijn kannibalen.
Hij wilde ons alleen maar bang maken.
Ik kan de professor niet achterlaten.
Dat dacht ik al.
Je bent sneller in je eentje. Ik hoop dat je het haalt.
Ik haal het. Straks jaagt de hele marine op Nemo.
Later lachen we hierom tijdens een drankje in Frisco.
Het beste, Ned.
Doe de groeten aan de professor.
Wacht op mij.
Honderden kannibalen.
Overal boten. - We worden aangevallen.
Je hebt ze gestoord dus nu komen ze hier.
Ze komen aan boord. Geef me een harpoen. Luik dicht.
Ik geef hier de bevelen. Opzij.
Dit moet ik zien. Ongelooflijk.
Goed tegen ongewenste bezoekers. - Een beetje elektriciteit.
Niet erg gastvrij, maar onschuldig.
Dit was de laatste keer dat u mijn gastvrijheid misbruikt hebt.
U negeert mijn bevelen. - Ik ?
U weet hoe gevangenen behandeld worden.
U wilt blijkbaar zo behandeld worden, dus gebeurt dat ook.
Sluit hem op. - Wacht eens even.
U wilde ontsnappen. U kwam alleen maar terug vanwege de inlanders.
Daar krijgt u spijt van. - Schip in zicht.
Als we vlot zijn, wil ik geen last meer van u hebben.
Ik had het erop moeten wagen met die kannibalen.
Een oorlogsschip. Sluit hem beneden op.
Volle kracht vooruit. We moeten los zien te komen.
Ballast afwerpen.
Ga naar beneden. Ze openen zo meteen het vuur.
Volle kracht.
Laat me eruit.
Een oorlogsschip.
We komen los.
Beman de waterdichte deuren.
Ze doen de deur dicht.
Wacht.
Laat ons eruit.
Wacht, wij zijn hier nog.
Neem het roer over.
Hoeveel water in de machinekamer ? - Vijf voet en het stijgt nog.
Pak een reserve-as. Die gebruiken we als hefboom.
Leg hem dwars.
Leg hem onder die balk.
Maak hem aan de takel vast.
Aantrekken.
Takel hem op.
De wijzers bewegen niet. - We zitten te diep.
Stutten gereedhouden.
Plaats de stutten.
Stutten geplaatst.
Iedereen op z'n post. Start de motoren.
Het wordt wel beter nu de ventilatoren weer werken.
Zinken we niet verder ? - Gelukkig niet.
Er zijn grenzen aan wat de nietige mens aankan.
Wij zijn 5000 voet dieper gegaan.
We zijn nu dieper dan de mens ooit geweest is.
Enorme inktvis achter ons.
Alle motoren volle kracht vooruit.
Geef een stroomstoot.
Nog een keer. - Alle circuits zijn doorgebrand.
Dan moeten we naar de oppervlakte. Verzamel de bemanning.
Ballast afwerpen. We gaan naar de oppervlakte.
Dit wordt een gevecht tegen een van de taaiste zeedieren.
Blijf uit de buurt van de tentakels. Ze grijpen alles wat beweegt.
De enige kwetsbare plek is recht tussen de ogen.
Nog 40 voet onder de oppervlakte.
Achteruit.
Snel naar het voorluik.
Ga met je mannen naar stuurboord. Jullie gaan met mij mee.
Geef me een harpoen. Ik ga naar achteren.
Blijf hier.
Achteruit.
Nog een.
Kĳk uit.
Ben je gewond, maat?
Wat is er loos ? Wat is er gebeurd ?
U hebt m'n leven gered.
Waarom ?
Goeie vraag.
Een vent kan maar èèn ding doen als ie zo'n fout heeft gemaakt.
Zich bezatten.
Ik ben blij dat je ook van muziek houdt. We hebben veel gemeen.
Wat dacht je van een borrel ?
Wil je een flabelina oculina ? Erg lekker.
Jij bent de enige aan boord die me begrijpt. Kusje.
Je snorharen kietelen.
Je moet je scheren, schat. Je begint op Nemo te lijken.
We proberen het nog een keer.
Niet zo hard, Ned.
Ze is dol op die flabelina oculina's.
Ik ben blij dat je weer vrij bent. - Nemo heeft een goed hart.
De professor is ook blij. Nemo was voor het eerst dankbaar.
We hoeven zijn dankbaarheid niet.
Vertel hem dat maar.
Zo is het toch, Esmeralda ?
We gaan even een dutje doen. Ga maar liggen.
Doe die deken goed over je heen. Je mag geen kou vatten.
Welterusten, Essie.
Ik hoor dat u mijn dagboek hebt. Mag ik vragen waarom ?
Ik hou geen logboek bij. Ik wilde uw rapport over de inktvis lezen.
Vooral mijn redding.
U schildert Mr Land af als een held uit een goedkope roman.
Beschouwt u uw leven als goedkoop ?
Die opmerking kon ik verwachten.
Het spijt hem. Het zou mij ook spijten als ik hem gered had.
Ik zou het alleen niet geprobeerd hebben.
Het verschil is de menselijkheid die u niet langer in u heeft.
Mag ik u iets zeggen ? - Als het moet. Ga uw gang.
U verzet zich te veel.
Neds gebaar heeft u ontroerd, maar u wilt het niet toegeven.
U kunt niet in de mens geloven...
...want uw hele leven...
...dat gebaseerd is op haat en wraakgevoelens...
...zal dan ineenstorten rond uw eigen leugens.
U bent een verslagen man, in oorlog met z'n hart.
U bent te goedgelovig.
U bent te sentimenteel.
Een goede daad wint het van een slechte. De simpele extremen.
De wereld is niet zo simpel.
Mr Lands onbezonnen heldendaad is geen maatstaf.
Hij kan hem evengoed de volgende dag ongedaan maken.
Goedheid moet constant zijn, eeuwig en krachtig.
Zulke perfectie vindt u nooit. - Die heb ik al gevonden.
Hier. De buitenwereld deugt niet.
Als mensen en naties goed waren, zou ik dit alles met ze delen.
Mijn gegevens... Alles.
Hebt u dat overwogen ?
Dat is de enige reden dat u nog leeft.
Ik hoopte dat u de sleutel voor mijn plan zou kunnen zijn.
Ik had u als boodschapper willen gebruiken.
Maar nu weet ik het niet meer.
Vertrouwt u me niet ? - Nee, maar u bent een optimist.
Zou men de wapens neerleggen en de slavenkampen opheffen ?
Ik denk dat ik ze zou kunnen overtuigen. Laat me het proberen.
We naderen Vulcania. Ik wil dat u die felbegeerde geheimen ziet.
De kennis die mijn dierbaren het leven kost.
De macht die ik nog steeds bezit.
Genoeg energie om de mensheid van de hel in de hemel te brengen...
...of haar te vernietigen.
Misschien bent u dan minder geneigd tot onderhandelen.
Dat bespreken we nog wel.
We zijn er. - Waarom stoppen we ?
Oorlogsschepen.
Onder welke vlag ? - Geen vlag.
Daar hebt u uw antwoord.
Een hinderlaag van de mensen waar u mee wilt onderhandelen.
Hun troepen zijn al aan land. Dit is een zwarte dag.
Over een halfuur zijn ze boven. - Ik schat 20 minuten.
Alles moet vernietigd worden voor ze de lagune bereiken.
Klaarmaken om te duiken.
Volle kracht vooruit.
Vier graden zakken.
Stop alle motoren. Maak de sloep los.
Vanwaar die opwinding ?
We zijn op de basis, maar het eiland is omsingeld door oorlogsschepen.
Alles klaarmaken aan boord.
Zoek dekking.
Kijk, daar zijn ze.
Ik ga ze laten weten dat we hier zijn.
Hè, daar. We zijn geen vijanden. Niet schieten.
Wij hebben die flessen in het water gegooid.
Wij hebben die boodschappen verstuurd.
Dat is onze dank na alles wat we gedaan hebben.
Dus jij hebt ze gewaarschuwd.
Iemand moest iets doen voor de vrijheid.
Het leek ons het enig juiste. - Het juiste ? Idioten.
Dit kost de wereld de grootste ontdekkingen aller tijden.
Hij is aan land gegaan om alles te vernietigen.
Vernietigen ? Dat klinkt alsof hij een bom gaat plaatsen.
Iedereen op z'n post.
Motoren gereedhouden. Klaarmaken om te duiken.
Zal ik het overnemen ?
Halve kracht vooruit. Vier graden zakken.
Volle kracht vooruit.
Langzaam.
Acht graden zakken.
Roer vastzetten.
Wat is er gebeurd ?
We laten de voor de laatste keer zinken.
We begrijpen het. We staan achter u.
Ik niet. Wat heeft dit met ons te maken ?
Ik sterf en de Nautilus sterft met mij.
Over enkele ogenblikken zal een explosie m'n eiland verwoesten...
...en alles wat daar aanwezig is. voorgoed.
Daarom heb ik de Nautilus hierheen gebracht.
Naar haar laatste, diepe rustplaats.
Hier zullen wij tenminste in vrede sterven.
Iedereen gaat naar z'n hut en blijft daar.
Waarom wij ook ?
Sluit ze op. - Ik wil niet sterven.
Ik wil dit niet.
Dit kunt u niet doen. Er staat meer op het spel dan onze levens.
Uw toekomstdroom was uitgekomen. Ik smeek u anders te beslissen.
Een macht groter dan de mijne verhindert dat.
Maar er is hoop voor de toekomst.
Als de wereld klaar is voor een nieuw en beter leven...
...zal dit alles opnieuw ontstaan.
Als God de tijd rijp acht.
Het spijt me, Ned.
Geef niet op. Wij doen niet mee aan deze zelfmoordmissie.
Sluit hem op in z'n hut.
Kom mee. Ik heb het schip overgenomen. Wegwezen.
We zijn aan de oppervlakte.
We pakken de sloep en we smeren hem.
Waar gaat u heen ? - M'n dagboek.
Het kan elk moment ontploffen. - Ik moet m'n dagboek hebben.
Wegwezen. - Is hij gewond ?
We zijn Essie vergeten. Kom maar, Esmeralda. Snel.
In de boot.
Daar gaat het eiland.
Sorry van die klap. Er was geen tijd voor souvenirs.
Misschien heb je de mensheid wel een dienst bewezen, Ned.
Er is hoop voor de toekomst.
Als de wereld klaar is voor een nieuw en beter leven...
...zal dit alles opnieuw ontstaan.
Als God de tijd rijp acht.
blu-ray rip @ 23.976 fps verwerking & correctie:...::: soundfusion :::...: Vertaling: The Site